بسم الله الر حمن الرحیم
آب لهران كجاست ؟؟؟
براستي آيا براي چندمين بار روستاي لهران طالقان از بين ميرود !
اين كلامي است كه هرشنونده با شنيدن آن موجي از تعجب او را فرا ميگيرد.
بار اول بنام شهرستانك : شهرستانك تقريباً در يك كيلومتري لهران واقع گرديده و در زمان خود روستاي بزرگي مي بوده است.تنها آثار باقيمانده از او بقاياي ساختمان دفن شده اي مي باشد و قبرستان قديمي جنوب لهران هم متعلق به شهرستانكيهاي آن زمان بوده است .همچنين در جوار جاده احداثي به روستاي مير دو كوزه بزرگ قديمي (شايد هم تنور نانوائي) رويت گرديده كه متعلق به شهرستانكيهاي آن زمان ميباشد .لازم به توضيح است كه باغچه هاي موجود در عصر فعلي هيچ گونه ارتباطي با روستاي مذكور ندارد و چون آثاري از درختان قديمي و كهن وجود ندارد گواه اين مطلب است كه شهرستانكيها به رشته دامداري آن هم به صورت مطلق روي آورده بودند و اما آب اين مايه حيات دليل نابودي روستاي ياد شده گرديد و چون در شهرستانك هيچ منبع آبريزي وجود نداشت كه آب روستا را تامين كند مردم بناچار به سمت دره آب يعني لهران حركت كردند و در روي تخته سنگي كه در پائين ده قرار دارد خانه سازي كردند ولي اين زندگي پايدار نماند و چرخ طبيعت بادنداني تيز همانند عصر حاضر خشكسالي را بهمراه خود به ارمغان آورد . آب روستا بكلي قطع گرديد و روستا به خرابي رفت . مردم باز هم به سوي آب حركت كردند و تنها جائي كه در آن آب وجود داشت دره وجين بود ( اين مطلب حكايت از آن دارد كه در طول تاريخ اجداد ما ’ آب دره وجين پيوسته در جريان بوده و در سخت ترين شرايط نيز خشك نگرديده است ) مردم در وجين خانه سازي كردند و به زندگي خود ادامه دادند . آثار روستاي وجين كماكان قابل رويت ميباشد و نكته قابل توجه اينكه تمامي منارل به هم چسبيده اند وشباهت زيادي به قلعه دارد . ضمناً چند درخت سيب قديمي نيز وجود دارد كه احتمالاً متعلق به آن زمان مي باشد و يك تكه سنگي كه سر آن بمانند سر يك شتر تبديل شده بود كه در سالهاي اخير آن هم از بين رفت .
چه بلائي بر سر روستاي وجين آمد؟ آيا انجا هم بر اثربي آبي از بين رفت؟ در جواب بايد گفت خير
افراد بومي ده مطلع هستند كه هواي منطقه وجين در تابستان بشدت گرم و غير قابل تحمل ميباشد و درست اين زماني بود كه خشكسالي سراسر منطقه را فرا گرفته بود واين بار مارهاي سمي به روستاي وجين حمله ور شدند وشايد قحطي آب كوههاي همجوار باعث شده بود كه مارها براي رفع تشنگي به سمت آب حركت كنند و با ورود خود روستا را نيز از فيض قدمشان بي بهره نگذاشتند ,لذا مردم به تنگ آمده و عده زيادي به منطقه شمال فرار كردند و انجا سكني گزيدند’ الباقي نيز به لهران باز گشتند و در اين مكان ادامه حيات دادند وبار ديگر طبيعت به روال عادي باز گشت و روستا حالت رسمي به خود پيدا كرد .
و اما اينكه در چند سال اخير بر اثر خشكسالي آب زراعي به طور كل قطع گرديد ولي با همت اهالي منطقه بوسيله پمپاژ ’ آب از دره پشت لهران (يعني آب وجين) به سوي لهران انتقال داده شد و روستاي لهران تقريبا از خطر يك نابودي حتمي نجات پيدا كرد .
امروز با پيشرفته شدن علم و تكنولوژي روستا به وجين نرفت ! بلكه آب به روستا آورده شد !
عزيزان آب دائم آنجاست نه جاي ديگر ! چطور آن را با كمترين هزينه به لهران بياوريم و لهران بزرگ را مجدداً احيا كنيم ؟
تهيه و تنظيم : محمد حسين لهراسبي
ضمن تشکر از آقای لهراسبی ،به جهت ارسال این مطلب لازم میدانیم این نکته را عرض نماییم در سال گذشته اقداماتی در مورد لوله کشی آب دره وجین صورت گرفته که امیدواریم با همت و تلاش مردم عزیز هر چه سریع تر شاهد بهره برداری از این طرح مهم در روستای لهران باشیم.
+ نوشته شده توسط گرشاسبی در شنبه سوم فروردین 1387 و ساعت
17:41 |